سعید بن اشوع: قاضی کوفه؛ جوزجانی درباره او ذکر کرده است که: «او منحرف و در تشیع زیاده‌رو بود».

سلیمان بن صرد خزاعی: او به خاطر شیعه‌گرایی افراطی‌اش شناخته شده است.

عامر بن واثله: ابن قتیبه او را در زمره اولین غالیان از رافضه قرار داده است.

عباد بن یعقوب اسدی کوفی: درباره او گفته شده است که آیه ﴿و خداوند مؤمنان را از جنگ بی نیاز کرد﴾¹ را به گونه‌ای می‌خواند که گویی خداوند،مؤمنان را از جنگ (به وسیله علی) بی نیاز کرد.

عبدالله بن لهیعة: قاضی مصر؛ ابن عدی درباره او ذکر کرده و گفته است: «در تشیع افراط می‌ورزید».

عبدالرحمن بن صالح ازدی: ابن عدی درباره او نیز آورده است که «در تشیع سوخته بود (بسیار غلو می‌کرد)».