آیه دوم: ﴿آسمان‌های هفت‌گانه و زمین و هر چه در آن‌هاست، او را تسبیح می‌گویند؛ و هیچ چیزی نیست مگر آنکه با ستایش او تسبیح می‌گوید، اما شما تسبیح آن‌ها را نمی فهمید؛ همانا او بردبار و آمرزنده است﴾¹.

‌در کتاب «عیون المعجزات» و دیگر منابع، ذکر شده است که «جادم» نوعی چوب یا ابزار در دست مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- تسبیح می‌گفت و لا اله الا الله می‌کرد.

در کتاب "مشارق الأنوار"، عبید سکسکی از امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- روایت کرده است که علی -عَزَّ عَزُّهُ- هنگامی که از جنگ صفین بازگشت، بر لب رود فرات ایستاد و شاخه سبزی را بیرون آورد و در حالی که مردم به او می‌نگریستند، با آن به آب فرات زد؛ پس دوازده چشمه از آن فوران کرد که هر یک از آن‌ها مانند کوهی عظیم بود. سپس سخنانی فرمود که مردم در ابتدا متوجه نشدند پس ماهی‌ها در حالی که صدای خود را به لا اله الا الله و الله اکبر بلند کرده بودند، به سوی ایشان آمدند و گفتند: سلام بر تو ای حجت خدا در زمینش و چشمِ خداوند که به بندگانش می‌نگارد؛ همان‌گونه که قوم هارون فرزند عمران او را تنها گذاشتند، قوم تو نیز تو را تنها گذاشتند و به تو پشت