از سوره ابراهیم

‌آیه اول: ﴿خدایی که آسمان‌ها و زمین را آفرید و از آسمان آبی فرستاد و به وسیله آن، میوه‌هایی را به عنوان روزی برای شما رویاند؛ و کشتی‌ها را به فرمان خود مسخر شما کرد تا در دریا جاری شوند، و رودها را نیز مسخر شما گرداند﴾¹.

‌مولای ما تصریح کرده است که اوست که کشتی‌ها را مسخر کرد و رودها را جاری ساخت؛ و ذکر این مطلب در جایگاه مربوط به خود خواهد آمد.

‌آیه دوم: ﴿هرگز گمان مبر که خداوند وعده خود را از رسولانش تخلف کند همانا خداوند شکست ناپذیر و توانای انتقام است﴾².

‌این اشاره‌ای است به آن استواری و قدرتی که مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- در میدان‌های جنگ و در هنگام سخن گفتن داشت؛ چنان که هیچ سواری نتوانست با ضربه شمشیر یا زخم نیزه‌ای به او آسیب برساند، و هیچ گوینده‌ای نتوانست حجتی بر او بگیرد. او در جنگ بدر و دیگر میدان‌های نبرد، سخت‌ترین انتقام را از دشمنان خدا گرفت و در روز حساب نیز از آنان انتقام خواهد گرفت.