از سوره رعد

‌آیه اول: ﴿و اوست که زمین را گستراند و در آن کوه‌های استوار و نهرها قرار داد، و از هر میوه‌ای دو گونه (یک جفت) در آن قرار داد؛ و شب را بر روز می‌افکند. به راستی در این پدیده‌ها برای مردمی که می‌اندیشند، نشانه‌هایی است﴾¹.

‌مولای ما در یکی از خطبه‌های خود تصریح کرده است که اوست که زمین را گستراند و در آن کوه‌ها قرار داد؛ خواننده در جایگاه مربوطه با این مطلب مواجه خواهد شد.

‌آیه دوم: ﴿و کسانی که کفر ورزیدند می‌گویند: تو فرستاده خدا نیستی؛ بگو برای گواهی میان من و شما، خدا و کسی که علمِ کتاب نزد اوست، کافی است﴾².

‌کلمه موصول «مَنْ» (کسی که)، در اینجا «عطف بیان» یا «بدل» از کلمه جلالت «الله» است که پیش از آن آمده است؛ یعنی: «برای گواهی میان من و شما خدایی کافی است که علمِ کتاب نزد اوست».