حقیقت) بود چرا که در اینجا ذکر کرد که «پروردگاری» دارد. در حالی که یوسف، در هنگام تجلی در صورت بشری، به گونه‌ای ظاهر شد که گویی عاجز است (در حالی که معجزه‌گر است). بر عارفِ آگاه است که قدرت را اثبات و عجز را نفی کند؛ زیرا قدرت، صفت آفریدگار است و عجز، صفت مخلوقاتی است که او در میان آنان ظاهر شده است.