از سوره یونس
آیه اول: ﴿اوست که خورشید را روشنایی و ماه را نور قرار داد و برای آن ماه منازل مقدر کرد تا شمار سال‌ها و حساب روزگار را بدانید﴾1.
مولای ما امیرالمومنین -عَزَّ عَزُّهُ- در برخی از خطبه‌های خود فرمود: «من خورشیدش را تابان کردم و ماهش را نوربخش ساختم» و ذکر این مطلب در فصل مربوط به کلام ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- خواهد آمد.
آیه دوم: ﴿بگو: آیا از شریکان شما کسی هست که به سوی حق هدایت کند؟ بگو: تنها خداوند به سوی حق هدایت می‌کند. آیا کسی که به سوی حق هدایت می‌کند، سزاوارتر است که از او پیروی شود، یا کسی که هدایت نمی‌کند مگر آنکه خودش هدایت شده باشد؟ پس شما را چه شده است؟ چگونه داوری می‌کنید؟﴾2.
شرکای کافران، همان سران گمراه و مجرم هستند. در این آیه، فرمانی از سوی پروردگار به رسولش است تا از پیروان آن‌ها بپرسد که آیا در میان این شرکا کسی هست که به سوی حق هدایت کند؟ و این امری بدیهی است که شخص گمراه، جز به آنچه خودش دارای آن ویژگی است (گمراهی) هدایت نمی‌کند؛ اما کسی که به سوی