را حمل می‌کردند، در برابر «مرحب» شکست خوردند و عقب نشینی کردند، تا اینکه در نهایت کشتن او و پیروزی مؤمنان به دست مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- حاصل شد.

‌آیه سوم: ﴿می‌خواهند نور خدا را با دهان‌هایشان خاموش کنند، اما خدا نمی‌خواهد مگر آنکه نورش را به کمال رساند، هرچند کافران را خوش نیاید﴾¹.

این اشاره‌ای است به کسانی که اخبار و احادیثی را می‌ساختند تا فضایل امام را به دشمنان ایشان نسبت دهند و در تلاش بودند تا اخبار و روایاتی را که دال بر فضایل و معجزات اوست، محو کنند؛ تا جایی که از روی لجاجت و کفر خود، به دشنام دادن آشکار ایشان روی آوردند و این کار به یک عادت موروثی در میان فرزندان ستمگر و پیروان شرورشان تبدیل شد. اما برخلاف میل آن‌ها، خداوند متعال نور خود را از طریق قدرت الهی و علوم ربانی که در کتاب‌های گوناگون و روایت‌های مختلف ثبت شده است، به کمال رساند.

و از برخی دانشمندان ظاهریه نقل شده است گفته شده که او شافعی است و برخی دیگر گفته‌اند ابراهیم نظام معتزلی است که گفته است: «درباره مردی چه بگویم که دشمنانش از روی بغض و حسادت، فضایلش را پنهان کردند و دوستدارانش از روی ترس و هراس، فضایلش را مخفی داشتند، اما با این حال، از میان