شدن این مطلب است که امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- برای ابلاغ براءت از سوی رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرستاده شد. به تعبیری دیگر و روشن‌تر: «مِنَ اللَّه» به قیام باطنی مولای ما امیرالمومنین -عَزَّ عَزُّهُ- به ابلاغ براءت، و «وَرَسُولِهِ» به فرستاده شدن ظاهری ایشان از سوی رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- اشاره دارد.

آیه دوم: ﴿همانا خدا شما را در جایگاه‌های بسیاری یاری داد، و [نیز] در روز حنین؛ آنگاه که کثرت جمعیتتان شما را به شادمانی (و غرور) انداخت، اما این کثرت هیچ سودی برای شما نداشت و زمین با وجود گستردگی‌اش بر شما تنگ شد و سپس شما پشت کردید و گریختید﴾¹.

آری، همانا مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- در میدان‌های متعددی همچون بدر، احزاب، خیبر و دیگر جاها، مسلمانان را یاری کرد. من خواننده را ارجاع می‌دهم تا اخبار مربوط به این جنگ‌ها را در روایت‌های مختلف مطالعه کند؛ به‌ویژه جنگ احزاب که در آن زمان «عمرو بن ود» تمام مسلمانان را به مبارزه طلبید و هیچ‌کس جرأت نکرد با او بجنگد جز مولای ما که او را بر زمین زد و با هلاکت او، نیاز مؤمنان به جنگ با دیگران را کفایت کرد. همچنین در جنگ خیبر، اولی و دومی در حالی که پرچم اسلام