نیست، یگانه است و در فرمانروایی شریکی ندارد، و همانا محمد بنده و فرستاده من است، او را با علی تقویت کردم و با علی یاری‌اش دادم».

از سوره توبه

آیه اول: ﴿این بیانی است از سوی خداوند و رسولش مبنی بر برائت از سوی کسانی که از شما با مشرکان پیمان بسته بودید﴾¹.

این اشاره‌ای است به ابلاغ سوره «براءت» که امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- در برابر کافران به انجام رساند. رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- در ابتدا شخصی را برای ابلاغ آن فرستاده بود، اما پس از سفر او و هنگام نزول آیه، مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- را فرستاد؛ پس ایشان آن پیام را از پیامبر گرفت و به مشرکان ابلاغ کرد. این اتفاق یعنی کنار گذاشتن نفر اول از ابلاغ براءت جز برای آشکار کردن ناتوانی و نقص او نبود، و نشان داد که این پیام جز از جانب خدا و رسولش درست نیست.پس عبارت «مِنَ اللَّه» (از سوی خدا) در آیه، اشاره به این است که مولای ما شخصاً و به‌طور مستقیم قیام به ابلاغ براءت برای مشرکان کرد، و عبارت «وَرَسُولِهِ» (و رسولش) اشاره به آشکار