آیه چهارم: ﴿و اگر بخواهند تو را بفریبند، پس خدا برایت کافی است؛ اوست که تو را با یاری‌ خود و مؤمنان تقویت کرد﴾¹.

خطاب در این آیه متوجه رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- است؛ یعنی در حالی که کافران با اظهار چیزی برخلاف آنچه در دل دارند، در برابر شما نفاق و فریب به راه می‌اندازند و می‌کوشند برای شما حیله‌ای بیندازند، پس کفایت‌بخش و یاور شما، مولایتان امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- است؛ چرا که او است که حیله آن‌ها را از شما دور می‌کند و پیروزی‌تان بر دشمنان را محقق می‌سازد. و آیا پیروزی رسول -جَلَّ جَلَالُهُ- با کسی جز ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- تقویت شد و پایه‌های اسلام با کسی غیر از او استوار گشت؟

و در کتاب «ینابیع المودّة»، ابونعیم حافظ با سند خود از ابی‌صالح، از ابن‌عباس و ابوهریره و جعفر صادق -عَزَّ عَزُّهُ- در مورد این کلام خدای تعالی: ﴿و اگر بخواهند تو را بفریبند، پس خدا برایت کافی است؛ اوست که تو را با یاری‌ خود و مؤمنان تقویت کرد﴾² روایت کرده است که ایشان فرمودند: «همانا این آیه درباره علی -عَزَّ عَزُّهُ- نازل شده است، زیرا گفته‌اند که رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود بر عرش دیده‌ام نوشته شده است: خدایی جز الله