کلام بلیغ، سحر بیان، والایی حکمت، عمق فلسفه، گستردگی فقه، قاطعیت در قضاوت و خارق‌العاده بودن قدرت ایشان، چنان است که نمی‌توان به آن احاطه یافت یا توصیفش کرد و معقول نیست که چنین ویژگی‌هایی از یک مخلوق صادر شود. این جایگاه، تا ابد در گذر روزگاران و سالیان، منشأ تغذیه برای تشنگان و سرچشمه‌ای برای عارفان باقی خواهد ماند.
آیه هفتم از سوره انعام: ﴿و کسانی را که جز خدا می‌خوانند، دشنام نگویید، که آن‌ها نیز از روی دشمنی و بی‌علمی، خدا را دشنام دهند؛ این‌گونه ما عمل هر امتی را در نظرشان زیبا ساختیم، سپس بازگشت آن‌ها به سوی پروردگارشان است و او آن‌ها را از آنچه عمل می‌کردند آگاه خواهد ساخت﴾1.
الهوامش
1سورهانعام ، آیه 108از ابن عباس نقل شده است که پس از آنکه بینایی‌اش را از دست داد، از کنار گروهی از قریشیان گذشت در حالی که آن‌ها داشتند به علی -عَزَّ عَزُّهُ- دشنام می‌گفتند. ابن عباس به راهنمای خود گفت: «مرا به سوی آن‌ها بازگردان». راهنما او را بازگرداند. ابن عباس در برابر آن‌ها ایستاد و پرسید: «کدام یک از شما به خدا دشنام داده است؟» آن‌ها گفتند: «سبحان‌الله! ای ابن عباس، هر کس به خدا دشنام دهد، مشرک شده است». سپس پرسید: «پس چه کسی به محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- دشنام داده است؟» گفتند: «هر کس به او دشنام دهد، کافر شده است». پس پرسید: «پس چه کسی به علی -عَزَّ عَزُّهُ- دشنام داده است؟» گفتند: «اما در مورد این شخص، بله چنین اتفاقی افتاده است (به او دشنام دادیم)». در این هنگام ابن عباس گفت: «خدا را گواه می‌گیرم که شنیدم رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- می‌فرمود: هر کس به علی دشنام دهد، در حقیقت به من دشنام داده است و هر کس به من دشنام دهد، به خدا دشنام گفته است». (بشارة المصطفى لشيعة المرتضى)از عبدالله بن عباس روایت شده که سعید بن جبیر او را راهنمایی می‌کرد. هنگامی که به نزدیکی چاه زمزم رسیدند، گروهی از اهل شام را دیدند که به علی بن ابی‌طالب -عَزَّ عَزُّهُ- دشنام می‌گفتند. ابن عباس به سعید بن جبیر گفت: «مرا به سوی آن‌ها بازگردان». پس در برابرشان ایستاد و پرسید: «کدام یک از شما به خدا دشنام داده است؟» گفتند: «سبحان‌الله! در میان ما کسی نیست که به خدا دشنام دهد». پرسید: «کدام یک از شما به رسول خدا دشنام داده است؟» گفتند: «در میان ما کسی نیست که به رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- دشنام دهد». گفت: «پس کدام یک از شما به علی بن ابی‌طالب -عَزَّ عَزُّهُ- دشنام داده است؟» گفتند: «اما این یکی، بله چنین کرده‌ایم».ابن عباس فرمود: «گواهی می‌دهم که با گوش‌هایم شنیدم و در قلبم حک شد که رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- به علی بن ابی‌طالب -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: ای علی! هر کس به تو دشنام دهد، به من دشنام داده است و هر کس به من دشنام دهد، به خدا دشنام داده است و هر کس به خدا دشنام دهد، با صورت به رو(بر روی بینی) در آتش افکنده گردد». سپس از آن‌ها روی گرداند و رفت. (الامالي للصدوق)