آیه پنجم: ﴿آنها خدا را آنطور که شایسته است، نشناخته‌اند، در حالی که زمین در روز قیامت کاملاً در قبضه قدرت اوست و آسمان‌ها در هم پیچیده در دست اوست. او منزه است و از آنچه با او شریک قرار می‌دهند، برتر است.﴾¹.

«این اشاره‌ای است به آن دسته از کسانی که مولای ما را آن‌گونه که شایسته است تعظیم نکردند و او را به زمره انسان‌های عاجز و ناتوان نسبت دادند و برخی از پیشوایانشان را بر او ترجیح دادند و درباره معجزات ربانی او گفتند که این‌ها جادو و باطل است؛ بسیار بلندمرتبه‌تر و والاتر است او از آنچه می‌گویند.»

‌آیه ششم از سوره انعام: ﴿به یقین بینایی‌هایی از سوی پروردگارتان به سراغ شما آمده است؛ پس هر کس ببیند برای خودش سودمند است و هر کس کور شود به ضرر خودش است و من بر شما نگهبان نیستم﴾².

این «بینایی ها»، همان براهین و قدرت‌هایی است که مولای ما سبحانه در تجلی‌اش به صورت بشری آشکار نمود؛ تا خود به تنهایی دلیلی قاطع و حجتی روشن برای عارفانِ بصیر بر الوهیت ایشان باشد، چرا که قدرت بر قدرت‌مند (قادر) دلالت می‌کند و هرگاه قدرت ظاهر شود، پس آن قادر در آنجاست. افزون بر تمام این‌ها: اثر