سپس حضرت رو به ماهی دیگر کردند و فرمودند: «به تو سوگند می‌دهم که سخن بگویی و پاسخ دهی من کیستم و تو کیستی؟» آن ماهی نیز با زبانی فصیح سخن گفت و گفت: «شما امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب هستید.» سپس به مرد گفت: «ای فلانی، من مادرت فلانه دختر فلانی هستم؛ در سال فلان فلان مردم و علامت در دست تو چنین و چنان است».پس مردم گفتند: «گواهی می‌دهیم که معبودی جز الله نیست و محمد بنده و رسول اوست و تو حقیقتاً امیرالمؤمنین هستی». سپس آن دو ماهی به حالت پیشین خود بازگشتند و آن مرد یهودی ایمان آورد و گفت: «گواهی می‌دهم که معبودی جز الله نیست و محمد رسول خداست و تو حقیقتاً امیرالمؤمنین هستی». در این هنگام مردم در حالی که شناختشان نسبت به امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- افزایش یافته بود، پراکنده شدند.

‌آیه چهارم از سوره انعام: ﴿پروردگار من از نظر دانش به همه چیز احاطه دارد آیا متذکّر نمی‌شوید؟﴾¹.

در گفتگوهای خورشید با ایشان ، هنگامی که حضرت با او سخن گفت خورشید در پاسخ عرض کرد: «ای کسی که به هر چیزی داناست». خواننده در فصل مربوط به سخنان ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- ، به تفصیل با مضمون این آیه آشنا خواهد شد.