«حروریه» که همان خوارج هستند، کسانی که در جریان حکمیت علیه امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- شورش کردند.

و از مولایمان امام -عَزَّ عَزُّهُ- در کتاب «الاحتجاج» نقل شده است که فرمودند: «دو گروه در مورد من نابود خواهند شد: دوست‌دار افراطی (زیاده‌رو)، که عشق و محبتش او را به جایی می‌برد که از حق دور شود؛ و دشمن افراطی، که کینه و دشمنی‌اش او را به جایی می‌برد که از حق دور شود».

‌پس در عبارت «دوستدار افراط‌گری که محبت او را به جایی غیر از حق می‌برد»، اشاره به آن اسماعیلیان و قرمطیان(قرامطه‌) است که به الوهیت امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- اعتقاد داشتند و سپس باور کردند که ایشان در کالبد معتز بالله، حاکم بأمر الله عاضد، فاطمیان، عبدالکریم آغا خان هندی و دیگران ظهور کرده‌اند. این حکم شامل هر کسی می‌شود که از شکل و سیاق این‌ها منحرف شده باشد، و همچنین شامل فرقه‌ای دیگر که به الوهیت مولایمان امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- اعتقاد داشتند و سپس او را در قالب دیگر مخلوقات حلول داده (جای‌گذاری) کردند.همچنین این حکم شامل «شیعیان ظاهری» نیز می‌شود که به قدرت خارق‌العاده ایشان اعتقاد دارند و می‌گویند او می‌تواند هر چه بخواهد انجام دهد و معجزات خارق العاده اش بی‌شمار است، اما با این حال، او را مخلوقِ خالق و بندهٔ معبود می‌دانند. پس همه اینها از حد گذشته و از