فرمودند «قاضی‌ترین (بهترین داور) امت من، علی بن ابی‌طالب است» و همچنین فرمودند «قضاوت و داوری علی، همان قضاوت خداوند بر عرشش است».

‌و از سخنان نفر عمر نیز نقل شده است که هنگامی که حکم قاطع مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- او را بهت‌زده کرد و فتواهای درست مولا او را مبهوت ساخت، گفت: «در مجلس هیچ‌کس فتوا ندهد در حالی که علی حاضر است» و بر همین اساس فرمود «اگر علی نبود، عمر هلاک می‌شد».