می‌گویند: آیا ما بر شما چیره نشدیم و شما را از مؤمنان باز نکردیم؟ پس خداوند روز قیامت میان شما داوری می‌کند و هرگز خداوند برای کافران بر مؤمنان راهی قرار نخواهد داد﴾¹.

‌«فتح» به معنای پیروزی است و تمام این پیروزی‌ها از طریق مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- حاصل شد؛ و میدان‌های(جنگهای) احد، بدر، خیبر، خندق و دیگر جنگ‌ها همگی گواه بر این مطلب هستند. در نبرد خیبر، هنگامی که نفر اول و دوم در حالی که پرچم اسلام را بر دوش داشتند، در برابر «مرحب» یهودی شکست خوردند، رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمودند: «فردا پرچم را به مردی می‌دهم که خداوند به دست او فتح می‌کند کسی که کرار است پیش میرود و عقب نشینی نمیکند و هرگز نمی‌گریزد» و در روایتی دیگر فرمودند: «کسی که خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش او را دوست دارند». پس پرچم به دست امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- قرار گرفت و ایشان مرحب عامری را کشتند و قلعه را فتح کردند؛ آن هم پس از آنکه دری را از جا بیرون آورد که چهل مرد از بستن آن ناتوان بودند.