آیه دوم: ﴿و خداوند قدرتش بیشتر و مجازاتش سخت تر است﴾¹.

‌این اشاره‌ای است به آن قدرت خارق العاده، شجاعت بی‌همتا و تسلط عظیمی که مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- بر دشمنان داشت؛ زیرا واژه «بأس» در لغت به معنای قدرت و شجاعت است و «تنکیل» مصدر از «نکّل به» است، یعنی با او کاری کند که دیگران را بیم دهد و او را مایه عبرت سازد؛ و تمام این اوصاف کاملاً بر مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- منطبق است.

و در شرح شیخ محمد عبده بر مقدمه شریف رضی در کتاب «نهج‌البلاغه» آمده است که ابن عائشه گفت: «ضربه های علی -عَزَّ عَزُّهُ- بی ‌مانند و اثرگذار بود اگر عمودی می‌زد، سرتاسر بدن را می‌شکافت و اگر افقی می‌زد، عضو را قطع می‌کرد».

و از مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- در کتاب «القضاء» نقل شده است که فرمودند: «من درِ خیبر را با نیروی جسمانی از جا نکندم، بلکه با نیروی الهی این کار را کردم».

‌آیه سوم: ﴿کسانی که در کمین شما هستند؛ پس اگر گشایشی از جانب خدا برای شما حاصل شود، می‌گویند: آیا ما با شما نبودیم؟ و اگر بهره‌ای به کافران برسد،