کرده‌اند و مانند این‌ها. تمام این‌ها ثابت می‌کند که آنان همان کسانی هستند که مقصودِ آیات قرآن و سخنان مسیح -عَزَّ عَزُّهُ- در انجیلی است که ذکر کردم. و این مطلب در کتاب «شیعه امامیه» نوشته یکی از عالمان شیعه ظاهری نیز آمده است.

از مولایمان امام جعفر صادق -عَزَّ عَزُّهُ- نقل شده است که فرمودند: «خداوند غالیان را لعنت کند؛ آیا آنان همان مسیحیان نبودند؟ آیا آنان همان قدریه نبودند؟ آیا آنان همان مرجئه نبودند؟ آیا آنان همان حروریه نبودند؟»

‌مولایمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- در این سخن خود، جهتِ مذمومِ غلو را روشن کرده و آشکار ساختند؛ ایشان اشاره کردند که غلوی که مورد نکوهش است، مانند غلوی است که نزد مسیحیان بود کسانی که به الوهیت سید مسیح -عَزَّ عَزُّهُ- اعتقاد داشتند، در حالی که جایگاه او نبوت بود، و یا مانند غلوی که نزد «قدریه» بود کسانی که معتقدند تمام افعال انسان تنها با اراده مستقل اوست و اراده خداوند در آن نقشی ندارد به گونه‌ای که گویی مشیت الهی در این امور جاری نیست در مقابل برخی دیگر که می‌گویند تمام افعال بنده، خلق شده توسط خدا و بر بنده مقدر شده است، چه خیر باشد و چه شر. همچنین غلوی که نزد «مرجئه» بود که می‌گویند هیچ گناهی به کسی که ایمان دارد زیان نمی‌رساند و هیچ طاعتی به کسی که کافر است سودی نمی‌رساند و