عَزُّهُ- فرمان‌دهنده بود، چنان‌که دلیل آن عبارت است از کلام ایشان: «برخیز ای فلانی!». و در سایر امور نیز چنین بود؛ مانند بازگرداندن خورشید در موارد متعدد، سخن گفتن با جنین در داستان «فضلون عابد»، و رسیدن ایشان از مدائن به مدینه در چشم به هم زدنی برای نجات فضلون، و دیگر مواردی که قابل شمارش نیست و محدود نمیشود.

‌آیه پنجم: ﴿و به یقین خداوند در جنگ بدر شما را یاری کرد، در حالی که شما در برابر دشمن ناتوان بودید؛ پس از خدا بترسید شاید سپاس‌گزار باشید﴾¹.

‌هر کس که در پی حقیقت باشد، می‌داند که کسی که پیروزی مسلمانان را در آن نبرد که میان آنان و مشرکان درگرفت و سایر جنگ‌ها محقق ساخت، کسی جز امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- نبود؛ ایشان بودند که سپاهیان شرک را شکست دادند، ارکان آنان را به لرزه درآوردند و بنای آنان را ویران ساختند.

‌آیه ششم: ﴿به یقین خداوند سخنان کسانی را شنید که گفتند: خداوند تهی‌دست است و ما ثروتمندیم؛ آنچه را گفتند می‌نویسیم و همچنین کشتن پیامبران به ناحق را می‌نویسیم و به آنان می‌گوییم: عذاب سوزان را بچشید﴾².