﴿تغییر جایگاه (و رفعه و شکوه ظاهری) کسانی که کفر ورزیدند در شهرها تو را نفریبد؛ بهره‌ای اندک است و سپس جایگاهشان جهنم است و چه بد جایگاهی است﴾¹؛ و نیز فرمود: ﴿به یقین خداوند سخن کسانی را شنید که گفتند: خداوند تهی دست(فقیر) است و ما توانگرانیم﴾². این‌ها گواه بر این مطلب است که کافران در دنیا بهره‌مند و در آخرت عذاب‌شدگان هستند.

و اما در مورد مؤمنانی که در دنیا مستضعف گشتند و در آخرت وارثان نعمت‌ها خواهند بود، گواه آن سخن خداوند متعال است که فرمود: ﴿و می‌خواهیم بر کسانی که در زمین مستضعف شده‌اند، منت نهیم و آنان را پیشوایان قرار دهیم و آنان را وارثان گردانیم﴾³.

همچنین در انجیل از سید مسیح -عَزَّ عَزُّهُ- نقل شده است که فرمود: «خوشا به حال کسانی که به خاطر نیکی رانده شوند، زیرا ملکوت آسمان‌ها از آنِ ایشان است خوشا به حال شما هنگامی که شما را سرزنش کنند و برانند و هر سخن بدی درباره شما بگویند». مضمون این سخن کاملاً بر حال کسانی که به الوهیت امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- اعتقاد دارند منطبق است؛ چرا که آنان به سبب