که مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- بارها و بارها مردگان را زنده کرد، و میراند و خورشید را از مغربش بازگرداند.
و برای خواننده به منظور بررسی موضوع زنده کردن و میراندن، آنچه در کتاب «عیون المعجزات» تألیف شیخ حسین بن عبدالوهاب شیعی آمده است، نقل می‌کنم که متن آن چنین است: «و در کتاب الأنوار تألیف ابی‌علی حسن بن همام آمده است...»
عباس بن فضل نقل می‌کند و می‌گوید: موسی بن عطیه انصاری برایم روایت کرد و او از حسان بن احمد از ابی‌احوص، او از پدرش و او از عمار ساباطی نقل کرد که گفت:امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- به مدائن آمدند و دُلَف، فرزند منجمِ کسری (پادشاه ایران)، همراه ایشان بود. هنگامی که وقت زوال (ظهر) نزدیک شد امام به دلف فرمودند: «با من برخیز». در این هنگام گروهی از اهل ساباط نیز همراهشان بودند. امام در میان کاخ‌های کسری می‌گشتند و به دلف می‌فرمودند: «کسری در این مکان چنین و چنان داشت»؛ دلف نیز می‌گفت: «به خدا سوگند، همین‌گونه است». امام همچنان به این کار ادامه دادند تا تمام آن مکان‌ها را به همراه تمام کسانی که بودند، گردیدند و دلف می‌گفت: «ای سرور و مولای من، گویی شما خود چیزها را در این مکان‌ها قرار داده‌اید».سپس امام