او در اعتقاد به رجعت امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- از میان ابرها دارد یعنی آمدن او در سایه‌بان‌های ابری مطابق با مضمون آیه را تنها از فیض سرور و امامش، امام باقر -عَزَّ عَزُّهُ- ، گرفته و به حقیقت پیوسته است.

و از دیگر آیات، این فرمایش است: ﴿و بدانید که خداوند آنچه را در دل‌های شماست می‌داند، پس از او بترسید﴾. هر کس بصیرت داشته باشد و بر جلال حقیقت آگاه است، می‌داند که مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- بر آنچه در دل‌ها می‌گذرد آگاهی دارد و در بسیاری از مناسبت‌ها آن را آشکار می‌ساخت. برای اثبات این مطلب، خبری را که در کتاب «ارشاد القلوب» نوشته شیخ دیلمی آمده است نقل می‌کنم:

‌روایت شده است که شبی مولای ما -عَزَّ عَزُّهُ- در حالی که یک ربع از شب گذشته بود، از مسجد کوفه به سوی منزل خود خارج شد و کمیّل بن زیاد که از برگزیده‌ترین شیعیان و محبان او بود همراهش بود. بین راه به درِ خانه‌ی مردی رسیدند که در آن هنگام قرآن می‌خواند و این آیه را با صدایی غم‌آلود و سوزناک تلاوت می‌کرد: ﴿آیا کسی که شب‌ها را در سجده و قیام، خاضعانه به عبادت می‌گذراند و از آخرت می‌ترسد و امید رحمت پروردگارش را دارد، با دیگران برابر است؟ بگو آیا کسانی که می‌دانند و کسانی که نمی‌دانند برابرند؟ تنها خردمندان هستند که پند