و هنگامی که معاویه کنترل آب رودخانه را به دست گرفت، لشکریانش مانع از دسترسی ارتش مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- به آب شدند. زمانی که مولای ما با حمله ی بی وقفه و مقاومت‌ناپذیر آن‌ها را بیرون راند و آب در اختیار او قرار گرفت، یارانش خواستند که در مقابل، ارتش معاویه را از دسترسی به آب منع کنند؛ اما ایشان این کار را نپذیرفت و به آنان فرمود: «سهم خود از آب را بردارید و به اردوگاه خود بازگردید و میان آن‌ها و آب فاصله بگذارید، زیرا خداوند بخاطر تجاوز و ستم آنها، شما را یاری داد».و از دیگر آیات، فرمایش خداوند است: ﴿آیا چشم‌به‌راه‌اند تا خداوند در سایه‌بان‌های ابری و فرشتگان بر آن‌ها وارد شوند و کار تمام گردد و همه امور به سوی خدا بازگردد﴾.

‌در کتاب «صحیح مسلم» مطلبی با این متن آمده است: «ابو غسان محمد بن عمرو رازی برای ما نقل کرد و گفت: شنیدم جریر می‌گفت: من با جابر بن یزید جعفی دیدار کردم، اما از او چیزی ننوشتم [چون] او به رجعت ایمان داشت». در حاشیه همین کتاب در تفسیر این مطلب، شارح گفته است: «جابر به رجعت ایمان داشت، یعنی به بازگشت علی در میان ابرها و غیره».مشخص است که جابر جعفی از بزرگان مقرب و برگزیده نزد ائمه طاهرین -عَزَّ عَزُّهُ- بود و اگر در اعتقاداتش بر حق و در مبانی (اصول فکری) و گفته‌هایش، برحق و درست‌گو نبود، آنان او را به خود نزدیک نمی‌ساختند. او نزد ما باب گرامی مولای ما محمد باقر -عَزَّ عَزُّهُ- است و آنچه