تعقیب، شکنجه، اذیت، تکفیر و مانند اینها هلاک شدند و باز هم در آخرت آنان را با آتش هلاک خواهد کرد؟
آیا در حق خداوند متعال، از باب لطف به بندگان و لطف از ویژگیهای اوست جایز نیست که در یکی از این دو امر از آنان درگذرد، چرا که او بسیار آمرزنده و مهربان است، و در یکی از این دو سرا (دنیا یا آخرت) بر آنان نعمت بخشد، چرا که او نعمتبخش و کریم است؟ همانا این سخن که غالیان در هر دو جهان عذاب شوند با آنچه از خداوند متعال در کتاب عزیزش آمده، تضاد دارد؛ زیرا از کلام او -عَزَّ وَجَلَّ- برای ما روشن شده است که کافران کسانی هستند که در دنیا بهرهمند و در آخرت عذابشدهاند، و مؤمنان کسانی هستند که در دنیا مستضعف و در آخرت بهرهمند شدهاند. گواه این مطلب، سخن خداوند متعال در اشاره به کافران است که فرمود ﴿پس اموال و فرزندانشان تو را نفریبد؛ همانا خداوند میخواهد که به سبب آنها در زندگی دنیا عذابشان کند و در حالی که کافرند، جان دهند﴾1؛ و همچنین فرمود ﴿بهراستی قارون از قوم موسی بود، پس بر آنان سرکشی کرد و ما به او از گنجهایی دادیم که کلیدهایش برای گروهی نیرومند سنگین بود؛ آنگاه که قومش به او گفتند سرخوشی مفرط نکن، همانا خدا سرخوشان (مغروران) را دوست ندارد﴾2؛ و فرمود




