می‌دانستید، دیگر دنیاطلبی شما را غافل نمی‌کرد و لذت‌های گذرا شما را به خود مشغول نمی‌ساخت.

و در مورد فرمایش او: ﴿همانا دوزخ را خواهید دید﴾؛ یعنی با چشم‌های خود آتش هولناکی را خواهید دید که در کتاب‌های توحیدی ما، از طریق ظهور مهدی حجت -عَزَّ عَزُّهُ- به آن تعبیر شده است؛ کسی که برای شما ای کافران، به دلیل عذاب دردناکی که در نتیجه انکار حقیقت «علم یقین» و بازداشتن دیگران از شناخت او می‌بینید همچون دوزخی است. سپس می‌فرماید: ﴿آن را با چشم یقین خواهید دید﴾؛ یعنی آن را با دیدگاه علی خواهید دید، زیرا در آن هنگام مولا -عَزَّ عَزُّهُ- به صورت کشفی ظاهر می‌شود و و تکذیب‌کنندگان را به سخت‌ترین عذاب گرفتار خواهد کرد. سپس می‌فرماید: ﴿در آن روز از نعمت‌ها مورد پرسش قرار خواهید گرفت﴾؛ یعنی هر یک از شما در آن زمان از «علی» مورد پرسش قرار می‌گیرید، چرا که او در ظهورات گذشته‌اش، نعمتِ عارفان است؛ زیرا لفظ «ال» در حساب جُمل عدد هفت است و بر ظهورات هفت‌گانه از «هاء» تا «عین» دلالت می‌کند (چنان‌که پیش‌تر ذکر کردیم) و واژه «نعیم» نیز به اعتبار اینکه در حساب جُمل بیست و شش می‌شود، اشاره به «علی» دارد.