به وسیله او به تو و کسانی که پیش از تو بودند وحی می‌کند»؛ و لفظ جلاله «الله» که بعد از عبارت «من قبلک» آمده است، در جایگاه بدل از «عسق» قرار دارد. صحت این شرح را آنچه در آیه بعدی آمده است ثابت می‌کند، آنجا که می‌فرماید: ﴿هر چه در آسمان‌ها و زمین است از آنِ اوست و اوست علی و بزرگ﴾¹. پس بنگر ای برادر بصیر، که چگونه مولا لفظ «العلی» را آورد تا معنای «عسق» را آشکار کند و صحت شرح من را با این معنای جلیلی که خداوند متعال مرا بر دستیابی به آن منّت فرمود محقق سازد.

و «حم عسق» به صورتی دیگر نیز معنا می‌دهد؛ اگر حرف «قاف» را از آخر آن به «حاء» در اولش بپیوندیم و «میم» را میان «عین» و «سین» قرار دهیم، به معنای «حقِ عَمَس» می‌آید؛ به این معنا که «عین» نماد «علی» (در معنا)، «میم» نماد «محمد» (در اسم) و «سین» نماد «سلمان» (به عنوان باب) است و این‌ها «حق» هستند؛ یعنی در تقدیر، به معنای سوگند «و بحقِ عَمَس» است. هر سه شرح، دقیق و ظریف بوده و برای اهل کشف و تحقیق، جای پذیرش و تصدیق دارند.

‌و خداوند متعال در سوره حج فرمود: ﴿و به خدا چنگ زنید که او مولای شماست، پس چه نیکوست آن مولا و چه نیکوست آن یاور﴾². از آنجا که کلمه