ملقب گشت و در برخی خطبه‌هایش که بر منبر عظمت قاهره‌اش ایراد فرمود، تصریح کرد «من همان علی کبیر هستم»، چنان‌که ان‌شاءالله در جای خود ذکر خواهم کرد. علاوه بر این، هر دو صفت کاملاً بر او منطبق است؛ زیرا او در مثالیت، نبوغ، معجزات و علوم ربانی و طبیعی‌اش «علی» (بلندمرتبه) و در گفتار و کردارش «حکیم» است.

و اما در مورد اثبات از طریق حروف بر اساس حساب جُمل، خداوند متعال در سوره شوری فرموده است: ﴿حم عسق، این چنین است که خداوند عزیز حکیم به تو و به کسانی که پیش از تو بودند وحی می‌کند﴾¹. اهل ظاهر، به‌ویژه شیعیان تأویل‌گر ذکر کرده‌اند که مقصود از «حم»، سید محمد -جَلَّ جَلَالُهُ- است و بدین ترتیب با موحدان اهل باطن هم‌سویی کرده‌اند. اما حروف «عسق» از جنبه‌ای پنهان اگر نگویم از جنبه‌ای آشکار به نام «علی» اشاره دارد؛ زیرا این حروف سه عدد هستند و در حساب جُمل کوچک، عددشان بیست و شش می‌شود، و کلمه «علی» نیز از سه حرف تشکیل شده و در همان حساب جُمل، دقیقاً همین عدد (۲۶) را می‌دهد.

‌تفسیر صحیح آن چنین است که آفریدگار متعال پیامبر کریمش را خطاب می‌کند که: «ای حم (ای محمد)، همانا عسق (یعنی علی) است که خداوند عزیز حکیم