در اثبات الوهیت مولای ما علی -عَزَّ عَزُّهُ- از کتاب مقدس
در تورات، در فصل ششم کتاب خروج آمده است: «سپس خدا با موسی سخن گفت و به او فرمود: من خداوند هستم؛ و من برای ابراهیم و اسحاق و یعقوب ظاهر شدم، به این عنوان که من خدای قادر مطلق هستم، اما به نام "یهوه" در نزد آنان شناخته نشدم».
کلمه «یهوه» که همان نام خداوند تعالی است چنان‌که در گفتگو با موسی ذکر شده، در واقع اشاره به نام مولای ما، امیرالمؤمنین علی -عَزَّ عَزُّهُ- دارد؛ زیرا دو نام «یهوه» و «علی» از نظر عدد در حساب جُمّل کوچک با یکدیگر تطابق دارند. عبارت «یهوه» در مجموع عدد بیست و شش را می‌سازد: «یاء» ده، «هاء» پنج، «واو» شش و «هاء» پنج؛ که مجموع آن‌ها همان‌طور که ذکر کردیم بیست و شش می‌شود. کلمه «علی» نیز همین عدد را می‌سازد: «عین» ده، «لام» شش و «یاء» ده، که مجموع آن بیست و شش می‌شود. در این تطبیق، حرف «عین» در کلمه «علی» مقابل «یاء» در «یهوه»، «لام» مقابل «واو» و «یاء» مقابل دو «هاء» قرار می‌گیرد.از سوی دیگر اگر کلمه «یهوه» را دگرگون کنی و نیمه اول آن را که متشکل از یاء و هاء است به‌صورت معکوس پیش ببری با جلو آوردن هاء و عقب انداختن واو، تبدیل می‌شود به «یهو» که سپس به صورت «هی هو» (او همان او است) در می‌آید. و اگر نیمه دوم