او پاسخ داد: «هر کس آنچه را از "صورت رؤیت‌شده" می‌بیند نفی کند یعنی مظاهر عجز مانند تولد، رشد، خوردن و آشامیدن، ازدواج، مرگ، کشته شدن و مانند این‌ها و آنچه را از "قدرت الهی" می‌داند اثبات نماید یعنی مظاهر معجزه‌آسانی چون بازگرداندن خورشید، شکافتن ماه، زنده کردن مردگان، علم غیب و مانند این‌ها و آن قدرتمندی را بپرستد که با این قدرت ظاهر شده است؛ یعنی کسی که هم با عجز و هم با معجزه ظاهر گشت، در حالی که آشکار کردن عجز از سوی او تعالی، خود یک قدرت است، زیرا آن عجز در حقیقت واقع نشده است، هرچند بیننده آن را واقع شده می‌بیند؛ درست مانند عصایی که در آب کج و شکسته به نظر می‌رسد، در حالی که در حقیقت چنین نیست. و باید الوهیت را برای او اثبات کرد و عجز را از او نفی نمود.»

تمام این‌ها تنها از جهت آن قدرت خیره‌کننده است؛ زیرا وقتی تو آثار این قدرت خارق‌العاده را مشاهده می‌کنی، ایمان می‌آوری که این آثار از جانب «قادر» صادر شده است، و محال است کسی که دارای چنین قدرتیست، چنین عجزی از او سرزند که