برای اثبات صحت این نظریه و نظریه تجلی، مثالی واقعی می‌آورم:جبرئیل -عَزَّ عَزُّهُ- به اتفاق تمامی دین‌داران (با وجود اختلاف مذاهب)، فرشته‌ای روحانی است یعنی از ویژگی‌ها و آلودگی‌های ماده مجرد است(جسم ندارد و محدود به مکان و زمان نیست). اما او برای حضرت مریمِ پاکدامن به صورتی بشری ظاهر شد و آفریدگار متعال این مطلب را در کتاب عزیز خود چنین آورده است: ﴿و در این کتاب از مریم یاد کن، آنگاه که از خانواده‌اش در مکانی به سوی شرق رفت و میان خود و آنان پرده‌ای افکند؛ پس جبرئیل را به سوی او فرستادیم و برای او به صورت انسانی سالم تجسم یافت﴾1. یعنی او به صورتی بشری و کامل برای مریم ظاهر شد.
پس اگر جبرئیل که روح‌القدس و مخلوق خداست و قدرتش موهوب و عاریتی است توانست برای دیگران به صورتی بشری تجسم یابد، چگونه آفریدگار متعال را که قدرت، صفت ذاتی و خودجوش اوست، ناتوان از این امر بدانیم؟
بیایید آنچه را که در مورد سید ابراهیم خلیل و سید لوط -عَزَّ عَزُّهُ- گذشت، از ظهور فرشتگان برای آن دو به صورت انسان به یاد آوریم؛ قرآن کریم داستان آن‌ها را ذکر کرده و خواننده می‌تواند در جایگاه مربوطه در کتاب خدا به آن رجوع کند. آفریدگار برای ما به صورت شخصی بشری تجسم یافت، چرا که ما انسان هستیم و