و در پاسخ به این سؤال که: «او را با چه می‌یابیم؟»
پاسخ این است که: «ما او را با افعال آشکارش، قدرت چیره و غالبش، پدید آمدن حوادثی که بر او دلالت می‌کنند و زنجیره نیاز تمام ساخته‌ها (مخلوقات) به او می‌یابیم».
و در پاسخ به این سؤال که: «چه کسی او را می‌یابد؟»
«انسان کامل، عارف و فاضله‌ای که ذاتش پالایش شده، ابزارهایش معنوی به کمال رسیده و دانسته است که اوست که بر تمام بندگانش چیره است؛ همان ظاهری برای خاص و عام در تمام گوشه و کنار زمین و شهرهایش، که حتی یک چشم‌بهم‌زدن از هیچ شهری با صورت نورانی و درخشنده خود غایب نمی‌شود، هرچقدر هم که دور باشد، و نورانیت خود را برای هر کس که بخواهد می‌شناساند».
همان‌گونه که سرورمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- در وصف اهل یقین فرمود: «همانا آنان مولای خود را می‌بینند و اسم و باب او را مشاهده می‌کنند؛ و هیچ کوه سر به فلک کشیده‌ای، هیچ تپه‌ی بلند، هیچ دریای عمیقی و هیچ دیوار پیرامونی، مانع دیدن او نمی‌شود، بلکه او درست در برابر چشمانشان است، هر جا که بخواهند و اراده کنند. پس خوشا به حال کسی که خداوند او را به این توفیق رساند و وای به حال کسی که از آن محروم ماند».