از کتاب الاسوس

عالم -عَزَّ عَزُّهُ- می‌گوید: پرسشگری پرسید: «آیا هر صورتی لزوماً صورت‌گری (آفریننده‌ای) دارد و هر چیزی منشأیی دارد؟» عالم پاسخ داد: «صورتی هست که صورت‌گری دارد و صورتی هست که هیچ صورت‌گری ندارد؛ و چیزی هست که منشأیی دارد و چیزی هست که منشأیی ندارد».

و می‌گوید: «صورت نیرومندتر از جسم است؛ زیرا آنچه صورت ندارد، عقل، فهم و نطق (سخن) ندارد. جسم کامل همان است که این صفاتِ مربوط به صورت را دارا باشد، اما جسم ناقص، صورتی ندارد. همچنین از "صورت" می‌توان انتظار منفعت داشت، اما از آنچه صورتی ندارد، هیچ منفعتی انتظار نمی‌رود». و می‌گوید: «آن یگانه‌ی خالق و قدیم، دارای صورت و هیئتی است؛ و شنوایی، بینایی، تخطیط و روح هیئت او هستند».

و می‌گوید: عالم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «وجود صورت به دلیل نیاز مخلوقات به آن است، همان‌گونه که به کلام نیاز دارند؛ زیرا هیچ کلامی جز از طریق یک صورت و هیئت ممکن نیست».

و می‌گوید: «و کسانی که به واسطه شناخت او به خدا تقرب نمی‌یابند، کافرند زیرا آن‌ها در حالی که حق بر صورت او تجلّی کرده است ، به دلیل تکبر و بزرگ‌انگاری خود ، صورت او را ارج ننهادند؛ پس، فردا از این صورت جدا شده و به حالت