و از رسالهٔ بغدادیه تألیف شیخ ابوعبدالله محمد بن محمد الهلهلی، و از شیخ مورد اعتمادش، و آن را سید ابوسعید در رسالهٔ نجحیه یاد کرده،و صاحب رسالهٔ مصریه نیز از او روایت کرده است خداوند ارواحشان را پاک کند

می‌گوید:سپاس برای خداوندی است که برای خلقش با صورتِ آشکار جلوه کرده، نام‌ها را نام‌گذاری کرده، و حقیقتِ اشیا را پدید آورده است. و می‌گوید: از سرور ما خصیبی -عَلَيْهِ السَّلَامُ- دربارهٔ «صورتِ مرئی» پرسیده شد؛ پس نفی کرد و اثبات نمود اثبات، دلیلِ وجود بود؛ و نفی، تنزیه بود از اینکه صورتی او را دربر گیرد.

سپس در جای دیگری گفت: «صورتِ مرئی برای وجود، غایتِ کلی است اوست، از جهتِ اثبات و ایجاد و مشاهده و یقین؛ نه اینکه او همان صورت باشد، نه به‌طور کامل، نه به جمع، نه به احاطه.»

و می‌گوید: سپس دربارهٔ «صعبِ مستصعب» پرسیده شد. فرمود: «صعب اقرار به صورتِ مرئی است؛ و مستصعب، تسلیم شدن به آن در مقامِ عبودیت.»

و می‌گوید: «صورتِ مرئیِ برای وجود، همان غیبِ دست‌نیافتنی است که درک نمی‌شود؛ هرگونه که بخواهد ظاهر می‌شود، بی‌آنکه محدود باشد؛ زیرا روح چیزی غیر از صورت است،و ذات در چیزی نیست،و بر چیزی نیست،و چیزی او را نمی‌پوشاند.»