او را می‌پوشاند، آن چیز بزرگ‌تر از او می‌بود، و این امر عقلاً و شرعاً مردود است؛ زیرا خداوند بزرگ‌تر از آن است که گفته شود چیزی از او بزرگ‌تر است. و از برخی صفات او نور است، و او نوربخشِ نور است، و به نور هر پوشیده‌ای آشکار می‌شود؛ پس چگونه ممکن است نور پنهان گردد؟

و همانا او از محجوبان به همان چیزی پنهان شده است که برای مشاهده‌کنندگانش ظاهر شده، به سبب شدت ظهورش و افراطِ اشراق نورش. و محجوبان همان کسانی‌اند که به سبب گناهانشان که بر دل‌هایشان زنگار بسته و دیدگانشان را کور کرده، از او غایب شده‌اند؛ و اگر چنین نبود، آفریدگارشان را مشاهده می‌کردند؛ زیرا او تعالی به اجماع در آخرت دیده می‌شود.

و درباره ی برخی از خلایق فرموده است: ﴿چنین نیست؛ بلکه آنچه می‌کردند بر دل‌هایشان زنگار بسته است.چنین نیست؛ همانا آنان در آن روز از پروردگارشان محجوب و دور نگاه داشته می‌شوند﴾¹ و نفرمود که پروردگارشان از آنان پنهان است، بلکه گناهانشان آنان را از او می‌پوشاند.

پس او تعالی ثابت کرده است که نورِ انوار است، و مثالِ محجوب مانند مثالِ خفّاش است در برابر خورشیدِ تابان بر افق‌ها؛ که او به سبب ضعفِ بینایی‌اش آن را نمی‌بیند. و همچنین هر آنچه در ذات خود کثیف و تاریک است و صفا و آمادگی برای پذیرش اشراق آن ندارد، مانند سنگ و دیوار، که نه نور می‌گیرد و نه اشراق در آن اثر