«پس یقین کن که او با صورت‌های متغیر و گوناگون ظاهر می‌شود. همان‌گونه که دیدی من برای اثبات او استدلال می‌کنم و او را می‌جویم، تو نیز چنین کن؛ عاقل و هوشیار باش، او را بجوی و برای شناختش استدلال کن، زیرا او از تو محجوب نیست. تنها باید دانست که خداوند همان "حق مبین" (آشکار) است، و "مبین" چیزی است که به آن نگریسته شود و مشاهده گردد. و آن کسی که تو عیان می‌بینی، همان حق مبین و اله حق است، همان کسی که فرمود: "من کردم، من ساختم"؛ و هرگز کسی نمی‌گوید من، غیر از "معنا" یعنی امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- »¹.

و می‌گوید: در مورد سخن خداوند تعالی: ﴿این پیراهن مرا ببرید و بر چهره پدرم افکنید، او بینا خواهد شد و همه اهل خود را نزد من بیاورید﴾²؛ این پیراهن همان "پیراهنِ ذات" است و ظهور او در "صورت یوسفی" است.

و می‌گوید: در مورد آیه ﴿پس چون پروردگارش بر کوه تجلی کرد، آن را درهم کوبید و موسی در حالتی از بیهوشی (صعق) بر زمین افتاد؛ پس چون به هوش آمد گفت: پاک و منزهی تو، به سوی تو توبه کردم و من نخستین مؤمنان هستم﴾³.