از کتاب الاصُیفر
در کتاب الاصُیفر، نوشته‌ی علامه شیخ محمد بن الحسن بن شعبة الحرانی (شاگرد شیخ علیه السلام)، که تمام کتاب بر پایه‌ی معرفت «وجود عینی» بنا شده است آمده است:
او می‌گوید: سپس آن‌ها به سخن گفتن درباره «صورت دیدنی» روی آوردند و در گفتارهایشان، موضوع را به جایگاه‌هایی ارجاع دادند که از هدف مورد نظر فاصله داشت.
و می‌گوید: همانا خداوند، ازلی و قدیم است و از طریق «غایت» (نهایت هدف) که همان «صورت احدی» است، ظاهر گشته است.
و می‌گوید: از ابوعبدالله جعفر -عَزَّ عَزُّهُ- درباره «سخت و دشوار» سؤال شد.
پس فرمود: «سخت ، اقرار به صورت دیدنی است و دشوار ، پذیرش بندگی در برابر آن است؛ و هر رازی پوشیده است. پس هر کس این را بفهمد و آن را نزد نادانان آشکار کند و بخواهد با آن لجاجت ورزد، همانا راز خدا را فاش کرده و هتک کرده است».