و می‌گوید: پرسیدم سخن مولا جعفر -عَزَّ عَزُّهُ- که فرمود: «ما ظاهرِ خداییم» چیست؟ پس فرمود: سخن او که گفت «ما ظاهر خداییم»، یعنی «معنا» توسط چشم‌ها به هیئت صورت‌های ما با این صورت مشاهده شد ، و او در حقیقت "انزع بطین" است؛ معنایی که نه حد دارد و نه وصف می‌شود.

و می‌گوید: عرض کردم: سرور من، درباره «صورت دیدنی » که می‌گوید «من هستم، من هستم» چه می‌گویی؟

فرمود: «او همان "معنای قادر" است که چشم‌ها از روی عجز و محدودیت خود او را دیدند؛ و او "صورت" است، یعنی صورتی را دیدند. همانا چشم‌ها تنها چیزی از جنس خودشان (و گفته شده: صورت‌های هم‌جنس خود) را می‌بینند و نه غیر آن؛ این درست مانند بازتاب در آینه و شمشیر و غیره است».