و از دعاهای خاص در این باره است: «ای کسی که از کیان (هستی) خود دگرگون نشد، هرچند برای چشم‌ها ظاهر گشت».
سخنان شیخ علی بن عیسی الجسری
و شیخ ابوالحسن علی بن عیسی الجسری در پرسش‌های خود از استادش ابوعبدالله الحسین بن حمدان خصیبی -عَلَيْهِ السَّلَامُ- می‌گوید: شیخ (قدس الله روحه) فرمود «پس نخستین چیزی که "اسم" در گنبد محمدی با نام‌های عبدالله و محمد ظاهر شد، در رده‌ی (سطر) امامت جاری گشت و چشم‌ها از او تا محمد الحجّة غایب بودند؛ پس "معنا" همان حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- و "اسم" همان محمد -عَزَّ عَزُّهُ- و "باب" همان ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- بود. و "معنا" را اهل صفا، نوری دیدند که از ابوطالب با ویژگی "انزعیه بطینیه" (پیشانی پهن و شکم برآمده) درخشان گشت؛ و تمام ظهورات "معنا" در رده‌ی امامت "انزعیه ذاتی" (ذاتاً دارای این صورت) هستند».
و می‌گوید: «و او همان صورت حسنی است و برای او ده مثال (نمونه) از همین دست است؛ و او تنها از بندگانش خواست که او را هنگام ظهورش، همان‌گونه که از حسن اول تا حسن عسکری با "انزعیه احدی" بود، بشناسند».