و از سخنان ابوسعید در کتاب الجواهر

این متنی است که او در آن به ابوزهیبه (اسماعیل بن خلاد) پاسخ می‌دهد. من این متن را از نسخه‌ای نقل کرده‌ام که در سال ۸۸۷ هجری قمری به خط سید عبدالمؤمن صوفی (رحمه الله) نوشته شده است. ابوسعید می‌گوید: «من برای تو از روایت‌ها و اخبار آن‌ها، و آنچه به اولیایشان توصیه کرده‌اند و به صفیان (برگزیدگان) خود گفته‌اند توضیح می‌دهم؛ در مورد همان سخنی که تو بر آن‌ها خرده گرفتی و انکار کردی: اینکه "صورت دیدنی (مرئی)، همان معنا است". آن‌گاه خواهی دانست که تو در چه جایگاه اشتباهی هستی و دچار چه خطا، به دروغ و پیروی از هوای نفس شده‌ای».

و می‌گوید: «آن غیبی که تو گمان می‌کنی غیر از صورت دیدنی است، اصلاً چیزی نیست؛ زیرا او (خداوند) که عزت او والاترین است، فرمود: "همانا کسی که غایب شود و دیده نشود، نزدیک است که هیچ نباشد". و این غیبی که تو ادعا می‌کنی غیبی است که دیده نمی‌شود پس حقیقتی ندارد ».

و می‌گوید:

«ذات، آنان را به تصویر و تجلی ، با قدرت خویش می‌نمایاند، بزرگ است آن صورت‌ساز (مصوّر) از آنکه دارای حد و اندازه باشد».