و می‌گوید: «پس از اثبات اینکه صورت همان غیب و ذات است، و اینکه او هیچ حجابی جز "ظهور" ندارد.»
و می‌گوید: «همانا آن غیب نفوذناپذیر، همین حقیقتی است که نزد اهل شهود مشاهده شده است و در مذهب شیخ، همان "صورت دیده‌شده" است.»
و می‌گوید: «زیرا هر کس از اهل علم که به دین شیخ ایمان آورده باشد، می‌داند که او هر بار وقتی از "ذات عظما"، "غیب نفوذناپذیر" و "گنج پنهان" سخن می‌گوید مقصودش همان "صورت" است.»
او می‌گوید: «بنای مذهب او بر شناختِ "صورت انزعیه" است.»
و می‌گوید: «تمام این‌ها سخنانی به گونهای کنایه، اشاره و تلویح است تا بگوید که "صورت دیده‌شده"، همان "ذات عظما" و "غایت نهایی" است؛ و اینکه این صورت برای اهل نور، با صفات و مرتبه آن‌ها ظاهر شد، پس آن "نور"، حجابِ ذات گشت. و به همین ترتیب، برای بشر با صفات و مرتبه آن‌ها ظاهر شد، پس آن "صورت" حجابِ ذات گشت. و با آشکار ساختنِ "قدر" (عظمت و مقام)، مؤمنان او را به نورانیت و ربوبیت شناختند.»
و می‌گوید: «و تمام این‌ها برای آن است تا کسی که خداوند اراده هدایتش را کرده باشد، بداند که "صورت دیده‌شده" نزد آنان، عینِ همان "ذاتی" است که مقصودِ عبادت است. و معنای اینکه آن صورت "حجاب ذات" است، این است: هر کس گمان کند که آن قادرِ عظیم، آفریدگارِ این جهان‌های عظیم، صورتی شبیه به ماست، این همان معنای