از کتاب تحفة الأخبار
او می‌گوید: «و هر کس به این صورتِ موجود اشاره کند و بگوید که این "روحِ میم" است، در اشاره‌اش به غیب پناه برده و در شک و تردید سرگردان شده است؛ و او اشاره خود را با "دستور مکرم" و "قانون معظّم" باطل کرده است، آنجا که گفته شده: "گواهی می‌دهم که صورت دیده‌شده، همان غایت کلی است".»
و در مبحث "دو اصل مهم در این مذهب" می‌گوید: «این "بیت شعیبی" بر پایه شناختِ "صورت" بنا شده است.»
و می‌گوید: «همانا سران پیشین از مردان این دینِ شعیبی، بنای خود را بر شناختِ "صورت" تأسیس کردند.»
و می‌گوید: «همانا آن "ذات عظما" که نزد محجوبان با صفات سلب (منزه از صفات) ستوده شده است، و آن ذات که هیچ ملک مقربی و هیچ پیامبر مرسلی آن را درک نمی‌کند و گمان‌ها نمی‌توانند آن را تصور کنند و وصف‌کنندگان نمی‌توانند آن را توصیف نمایند، در حقیقت همان "صورت دیده‌شده" است.»
و می‌گوید: «و آن "گنج پنهان" که مقربون به وجودش دست یافتند و در حال شهود آن را شناختند، اگر چیزی غیر از "صورت" بود، پس آن چیزی که شناخته شده غیر از او می‌بود؛ و ما نیز مانند دیگرانی می‌شدیم که درباره‌شان گفته شده است: