سخن شیخ سلیمان احمد با استشهاد از کتاب التنبیه
او می‌گوید: «همانا غیب نفوذناپذیر، باطن، و ذاتی که محدود نمی‌شود و وصف نمی‌گردد و گنج پنهان، همگی همان "صورت" هستند و او همان کسی است که برای اهل شهود، مشاهده شده است.»
و می‌گوید: «حکمت الهی در آفریدن خلق، برای رسیدن به معرفت بصیرت‌بخش از طریق "صورت دیده‌شده و ظاهر" بود؛ پس این صورت، همان گنج پنهان و ذات است.»
و می‌گوید: «سپس او در این "تنبیه"، فلسفه‌ای والا را به گونه‌ای بیان کرد که هیچ‌کس جز راسخان در علم آن را نمی‌آورد و نمی‌شناسد؛ تا زمینه‌سازی کند برای این سخن که: "این همان چیزی است که او قصد اثبات وجود حق را با آن داشت، همان‌طور که شیخ -عَلَيْهِ السَّلَامُ- تحقیق کرد که صورت، همان غایت کلی و ذات مقدس است".»
و می‌گوید: «و هیچ راهی به شناخت این مقامات نیست مگر از طریق شناخت او، و شناخت او نیز صحیح نیست مگر توسط ذاتش، و او همان غیب نفوذناپذیر و گنج پنهان است و او همان "صورت دیده‌شده" است.»