و می‌گوید: «همانا سید ابوسعیدِ مورد اعتماد و امین، در تمامی کتاب‌هایش ثابت می‌کند که "صورت"، همان "ذات" است.»
او می‌گوید: «و آن صورت و ظهوراتی که برای بینندگان آشکار کرده است همان اوست؛ همان‌گونه که در این رساله بر آن دلالت کردیم.»
و می‌گوید: «این احادیث را آورد تا بصیرت تو در مورد راستگی روایت شیخ در این مطلب که "صورت همان ذات است" افزون شود؛ زیرا اگر صورت چیزی غیر از ذات بود، هرگز او را نمی‌شناختند.»
و می‌گوید: «"صورت انزعیه"، ماده‌ی تمام مواد (هیولای هیولات)، فاعلِ تمام مفعولات و بنیادِ تمام حرکات است.»
و می‌گوید: «اما در عبارت "با ذات، یکتا و احد می‌نماید"، دلیلی است بر اینکه او با ذاتش ظاهر می‌شود و نه با چیزی از صفات؛ پس در نتیجه، صورت همان عین ذات و غیب نفوذناپذیر است، همان‌گونه که در رساله روشن شد.»
و می‌گوید: «پس سخن او که می‌گوید "ذات را به آن‌ها می‌نمایاند"، دلیلی است بر اینکه صورت دیده‌شده، همان غیب نفوذناپذیر و گنج پنهان است.»
و می‌گوید: «عبارت "و باطن خدا غیبی است که درک نمی‌شود"، برای تنزیه حق از محدود شدن و احاطه شدن است و برای تمایز "صورت جلال" از صفات و مثال‌هاست؛ نه به این معنا که باطن و غیب، چیزی غیر از ظاهرِ مشاهده‌شده باشد.»