از سخنان شیخ سلیمان احمد
و از سخنان استاد ما، علامه بزرگ، مورد اطمینانِ مؤمنان معاصر، شیخ سلیمان احمد در کتابهایش «المراجعات»، «الرساله» و «شرح دیوان المکنون».
در کتاب المراجعات
او در پاسخ به شیخ سالم ناصر الحکیم میگوید: «و این چیزی نیست جز بیان صریح عقیده شیخ که صورت دیدهشده، همان غایت کلی است؛ و هر کس صورت را چیزی غیر از ذات بداند، حکم او همان حکمِ "شرائه" (گروه شرائه) خواهد بود.»1
تا آنجا که میگوید: «ما معتقدیم که محو شدن، زیاد شدن، کم شدن و عجز، به دلیل علتی در ماست، نه در او (حق)2؛ چرا که اگر برای این تغییرات حقیقتی در ذات
الهوامش
1«آیا کسی که میگوید "نام" از "صورت" مقدمتر است و معتقد است که صورت، مخلوقی است نوپدید (حادث)، در واقع صورت را چیزی غیر از ذات قرار نداده است؟ در حالی که این ادعا با حقیقت در تضاد است . او برای استدلال خود به سخن "ابو ذُهَیبة" استشهاد میکند که "ذات در هیچ حالتی به طور مستقیم دیده نمیشود، نه در زمین و نه در آسمانها".»
2یعنی او گمان میکند هر صورتی که در تجلی محو شدن، زیاد شدن یا کم شدن را نشان دهد، باید آن ذات را از اینها منزه دانست مگر «صورتِ وجود» که تنها حقیقت است .




