«و حالِ او به سبب نزدیکی به او، شگفت‌انگیز گشت؛ اما برای بیننده‌اش، این نزدیکی باعث دوریِ بیشتر می‌شود»
شرح: (بیننده): همان کسی است که به او می‌نگرد. «نزدیکی» در اینجا مربوط به «صورت» است و «دوری» مربوط به «قدرت»؛ در حالی که حق تعالی از نزدیکی و دوری مکانی منزه است.
«آنچه را که به عنوان وعده‌ی آرزوها به دیگران داده بود،اکنون در همین لحظه برای من به صورت نقد (واقعیت) گشت»
شرح: یعنی آنچه را که به دیگران وعده داده بود، به من به صورت نقد و عیان بخشید؛ مانند وعده‌ی رؤیت حق (به صورت ماه) که در احادیث مشهور و صحیح آمده است.
«و به سبب عجز من از آنکه او را با نشانه‌هایش ببینم، او با پوششِ صفات و نام‌ها پدیدار گشت»
شرح: به دلیل ناتوانی من در رؤیت او در مقام «ذات»، او از روی لطف و انس با نام‌ها و صفات برای من ظاهر شد (قدس الله و جلّ جلاله)؛ با این حال، آن «صورت دیده‌شده» چیزی غیر از «ذات» نیست.
«پس قلب من به چیزی جز او دلالت نکرد، و او مرا با چیزی غیر از صورتِ من، به سوی خود نخواند»