«و آن کس اشباح و ارواح را می‌فهمد و نوری را که درخشش و چشمک‌زنی دارد و آن کس مشکات و چراغ را درک می‌کند که در شیشه‌ای درخشان قرار گرفته است پس رستگاری، همچون ستاره‌ای درخشان پدیدار گشت»
می‌گوید: و عبارت (و نوری را که...): یعنی آن شخص ذاتِ نورِ درخشانی را می‌شناسد که در عالمِ «سایه‌ساران» (الأظلة) و «اشباح» تجلی کرد و درخشید.
«مشکات»: لوله‌ای است که در وسط چراغ قرار دارد.
«مصباح»: همان فتیله‌ی مشتعل است.
«زجاجة»: همان چراغی است که از شیشه ساخته شده.
«وضّاح»: از نظر صرفی بر وزن «فعّال» برای مبالغه است؛ و با این کلمه به «سرّ پوشیده» و «گنج ذخیره‌شده‌ای» اشاره کرده است که در «آیه‌ی نور» از سوی عزیز غفور (خداوند) بیان شده است: ﴿خداوند نور آسمان‌ها و زمین است﴾1.
الهوامش
1سوره نور – آیه 35