و می‌گوید: ﴿خداوند تعالی فرمود: "تا آنگاه که ترس و حیرت از دل‌هایشان برداشته شود، می‌گویند: پروردگارتان چه فرمود؟ می‌گویند: حق را فرمود و اوست بلندمرتبه و بزرگ﴾¹. و این اتفاق در نخستین روزِ رجعت سپید و کرّت درخشان است؛ همان‌گونه که مولا جعفر صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: "هنگامی که زمین به لرزه درآید و سپید گردد و نورش تمام زمین را فرا بگیرد، در آن هنگام "معنا" با صورت دیده‌شده‌ی أنزعیه بطین ظاهر شود"».

«و می‌گوید: و درباره سخن خداوند تعالی که فرمود:﴿ای مردم، از پروردگارتان پروا کنید که لرزه (زلزله) ساعت روز رستاخیز اتفاقی عظیم است. روزی که آن را می‌بینید، هر شیرینی آنچه را شیر داده است، فراموش می‌کند﴾²، نویسنده گفته است: "روزی که آن را می‌بینند"، یعنی همان "صورت دیده‌شده" را که همان "ساعتِ موعود" است؛ و آن صورت ، ذات آفریدگار است و همان است که خلق را مبهوت و حیران می‌سازد.»

و می‌گوید: «پس هر کس "صورت دیده‌شده" را انکار کند، باطل‌کننده حقیقت است، و هر کس آن را به مخلوقات تشبیه کند، مشرک است، و هر کس با آن، وجود حق را اثبات کند، موحد است».