و می‌گوید: «از برخی عارفان درباره "صورت دیده‌شده" پرسیدند؛ پاسخ داد این صورت غایتِ طالبان و نشانه راهپویان است».
و می‌گوید: «و از برخی عالمان درباره نگریستن به "صورت دیده‌شده" پرسیدند پاسخ داد: بیننده تنها به تلألؤ (درخشش) آن صورت، به اندازه توان خود و بسطِ جوهرش می‌نگرد؛ پس نورِ بیننده با آن نورِ دیده‌شده برخورد می‌کند و همین برخورد او را از درک کامل باز می‌دارد».