و می‌گوید: «و تکرار تکبیر در اذان به صورت جفت، اشاره‌ای است به تکبیرِ "معنا" فراتر از آنچه عالمان در جهانیان شهادت داده‌اند، و نفیِ هر حدی است که با آن در این دو مقام نگریسته شود؛ زیرا تجلی او به صورتِ "عجزِ بیننده از درک نورش"، لطف خدایی و اثباتی برای وجود او و اقراری به قدرتش است. و اگر چشم می‌توانست کمال او را در بر گیرد، واجب بود که چشم، ظرفی برای ذات او باشد تا کمالش در حد چشم جای گیرد؛ و خداوند بسیار برتر و والاتر از آن است که ظالمان چنین چیزهایی را درباره او بگویند».

از دعاهای مکزون

و از آنچه در دعاهایش آمده است، این سخن اوست:

«گواهی می‌دهم که معبودی جز او نیست؛ اوست که بلند مرتبه و والاترین است، معنای تمام معناها و غایتِ تمام غایت‌هاست. اوست که از وادی قدس خویش آشکار گشته و برای هر جنسی، به اندازه صورت و نوعِ آن جنس، تجلی نموده است. او همان "معنای یکتا"، "یگانه" و "صمد" (بی‌نیاز) است؛ آن که نه زاده است و نه زاده شده، و هیچ کس همتای او نیست. گواهی می‌دهم که معبودی جز او نیست؛ اوست که از "حلول" (در مخلوقات) برتر است و از "افول" (زوال و غروب) منزه است. و گواهی