و شیخ حسین احمد (خداوند او را پاک گرداند) در «تذکره المریدین» فرمود: «هر کس اثبات کند که آن صورت ظاهری و دیدنی در عالم شهادت، همان‌گونه که دیده می‌شود جسم است، کفر ورزیده است؛ اما اگر آن صورت دیدنی در مشاهده عیان، به صورت یک شخص مشخص دیده شود، این "تشخیص" و "تعین" از سوی چشم‌های بینندگان است، نه از سوی ذات».
و در کتاب «تجريد» آمده است: «ثابت شده است که محمد -عَزَّ عَزُّهُ- و علی -عَزَّ عَزُّهُ- در برابر خورشید و ماه سایه نداشتند، و هرگاه بر روی سنگ می‌رفتند، اثر پا می‌گذاشتند، اما هرگاه بر روی شن روان می‌رفتند، هیچ اثری از آنان نمی‌ماند؛ کسی که چنین باشد، آیا می‌تواند انسانی جسمانی و مرکّب باشد؟»
و در کتاب «الأصیفر» آمده است: «همانا خدای متعال، جسم نیست و در جسمی حلول نمی‌کند».
و شیخ «خداوند او را پاک گرداند» در رساله «الفرق بین الرسول و المرسل» آورده است: «جبرئیل گفت: "همانا فرشتگان هر آسمانی مشتاق علی -عَزَّ عَزُّهُ- و دیدن او هستند و از خدا خواستند تا در هر آسمان، شخصی شبیه به او قرار دهد تا او را ببینند و با او انس گیرند؛ پس خداوند در هر آسمان، کسی مانند علی -عَزَّ عَزُّهُ- آفرید". و اهل